Day: Oct 23, 2019

+Բնապահպանությունն շատ վատ է հայաստանում։

Սահմանափակ կարողություններով մարդկանց համար նախատեսված հարմարությունների բացը արագ տեմպերով, հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար ( ովքեր քաղաքում չորս հազարից ավելի են), ցավոք, այն դարձել է իսկական փորձություն։Հատկապես տուժում են անվասայլակից օգտվող մարդիկ, քանի որ հասարակական տրանսպորտը, գրեթե բոլոր շինությունները, նույնիսկ փողոցները հարմարեցված չեն որոշակի ֆիզիկական առանձնահատկություններ ու տարբերություններ ունեցող մարդկաննց համար։ Շատ կենդանիներ առանց օթևան են օրինակ մայր դպրոցում(իմ դպրոցը)մի հատ մեծ շուներ վազվզում որը չեր բնակվում մայր դպրոցում։

Էրեբունին ամփոփ ճարտարապետական համալիր է` պալատական, կրոնական և տնտեսական  կառույցներով: Կրոնական հատվածում է գտնվել որմնանկարներով զարդարված Վանի թագավորության գերագույն աստված Խալդիի տաճարը, որի մի հատվածն ավելի ուշ շրջանում (մ.թ.ա. VIդ.) վերակառուցվել ու վերածվել է սյունասրահի` ապադանայի: Վերակառուցումներ են կատարվել նաև տնտեսական մասում: Դատելով հայտնաբերված հնագիտական նյութերից` այն հանդիսությունների մեծ դահլիճ է եղել` զարդարված ծիսական ու կենցաղային բնույթի բազմերանգ որմնանկարներով: Մասնավորապես, այդ  են վկայում նաև տեղում պահպանված 5 բազալտե սյունախարիսխները, որոնց վրա արձանագրած տեքստերը հաղորդում են, որ այդ պալատը կառուցել է Արգիշտի I-ը: Հավանաբար Սարդուրի II ի կամ նրա հաջորդների օրոք, երբ Վանի թագավորությունը կորցրել է իր դերն ու հզորությունը, դահլիճը վերածվել է հսկայական մառանի, ուր տեղադրվել են մոտ 40 000 լ ընդհանուր տարողություն ունեցող 40 և ավելի հսկայական կարասներ` գարեջրի և գինու համար: Վարչա-պալատական հատվածում են գտնվել կառավարչի` 3 սենյակներից կազմված կառույցը, Իվարշա աստծուն նվիրված Սուսի ուղղանկյունաձև տաճարը և, հավանաբար, վերջինիս գործունեությանն առնչվող կցակառույց սենյակների համալիրը, որը դարձյալ մասնակի վերակառուցումների է ենթարկվել մ.թ.ա. VI դարում:^[1]