Արտաքին քաղաքականությունն այն գործողություններն ու որոշումներն են, որոնք պետությունը կատարում է այլ երկրների և միջազգային կազմակերպությունների հետ հարաբերություններ կառուցելու համար։ Այն ձևավորվում է երկրի շահերից, անվտանգության կարիքներից, տնտեսական հետաքրքրություններից և միջազգային պայմաններից ելնելով։ Հայաստանում արտաքին քաղաքականությունը հիմնականում ղեկավարվում է Սահմանադրությամբ, Ազգային ժողովի որոշումներով և կառավարության ծրագրերով։ ՀՀ արտաքին քաղաքականության սահմանադրական նպատակներն են՝ պահպանել երկրի անկախությունն ու անվտանգությունը, նպաստել խաղաղությանը, զարգացնել միջազգային հարաբերություններն ու ապահովել ազգային շահերը։
Պետության արտաքին գործառույթները ներառում են դիվանագիտական հարաբերությունների կառուցումը, միջազգային պայմանագրերի կնքումը, տնտեսական համագործակցության զարգացումը, ինչպես նաև խաղաղության և անվտանգության ապահովմանն ուղղված քայլերը։ Հայաստանը, լինելով փոքր երկիր, մեծապես կարևորում է իր հարաբերությունները հատկապես տարածաշրջանային և գլոբալ ազդեցություն ունեցող երկրների հետ։
Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը շատ բարդ է, քանի որ տարածաշրջանում կան լուրջ մարտահրավերներ, օրինակ՝ անվտանգության, տարածքային ամբողջականության և քաղաքական ինքնուրույնության հետ կապված խնդիրներ։ ՀՀ-ն փորձում է հավասարակշռված քաղաքականություն վարել՝ պահպանելով հարաբերությունները և՛ Արևմուտքի (ԵՄ, ԱՄՆ), և՛ Ռուսաստանի հետ։ Հակամարտությունները, օրինակ՝ Ղարաբաղյան խնդիրը, մեծ ազդեցություն ունեն արտաքին քաղաքականության վրա։ Կարծում եմ՝ մեր երկիրը հաճախ դժվարանում է համահունչ գործել իր շահերին՝ տարբեր ճնշումների պատճառով։ Բայց տեսանելի է, որ ջանքեր են գործադրվում տնտեսության զարգացման, միջազգային գործընկերների հետ կապերի ամրապնդման և անվտանգության ոլորտում համագործակցության ուղղությամբ։
Լևոն Վարդանյան 